Έντονες αντιδράσεις προκαλούν τα σχέδια επιβολής φόρου διαμονής στο Ηνωμένο Βασίλειο, με τον κλάδο της φιλοξενίας να προειδοποιεί για σοβαρές επιπτώσεις στον εγχώριο τουρισμό, την απασχόληση και την ανταγωνιστικότητα της χώρας.
Σύμφωνα με ανάλυση της Oxford Economics, που παρουσιάστηκε από τον φορέα UKHospitality, η επιβολή ενός φόρου 5% έως το 2030 θα μπορούσε να οδηγήσει σε μείωση της τουριστικής δαπάνης κατά 1,8 δισ. λίρες, σε απώλεια σχεδόν 12 εκατ. διανυκτερεύσεων και σε 33.000 χαμένες θέσεις εργασίας. Παράλληλα, εκτιμάται ότι τα δημόσια έσοδα θα μειωθούν κατά περίπου 688 εκατ. λίρες, καθώς η συνολική οικονομική δραστηριότητα θα περιοριστεί.
Η μελέτη εξετάζει τρία διαφορετικά σενάρια, τα οποία οδηγούν όλα σε αρνητικά αποτελέσματα για τον τουρισμό και την οικονομία. Στην περίπτωση επιβολής τέλους 2 λιρών ανά άτομο και διανυκτέρευση, η τουριστική δαπάνη αναμένεται να μειωθεί κατά 846 εκατ. λίρες μέσα σε πέντε χρόνια, με απώλεια περίπου 16.000 θέσεων εργασίας.
Αντίστοιχα, ένα τέλος 2 λιρών ανά δωμάτιο ανά διανυκτέρευση εκτιμάται ότι θα προκαλέσει απώλειες 7.000 θέσεων εργασίας και μείωση της δαπάνης κατά σχεδόν 400 εκατ. λίρες, ενώ οι διανυκτερεύσεις θα μειωθούν κατά πάνω από 2,7 εκατ.
Το προτεινόμενο μέτρο θα δίνει τη δυνατότητα σε τοπικές αρχές στην Βρετανία να επιβάλλουν φόρο σε επισκέπτες – τόσο εγχώριους όσο και διεθνείς – που διαμένουν σε ξενοδοχεία, ξενώνες, ενοικιαζόμενα καταλύματα και άλλες μορφές φιλοξενίας.
Οι εκπρόσωποι του κλάδου προειδοποιούν ότι η αύξηση του κόστους θα πλήξει άμεσα τη ζήτηση. Όπως επισημαίνεται, ο εγχώριος τουρισμός κινδυνεύει να δεχθεί ισχυρό πλήγμα, καθώς οι Βρετανοί ταξιδιώτες θα στραφούν σε φθηνότερους προορισμούς στο εξωτερικό.
Παράλληλα, τονίζεται ότι το Ηνωμένο Βασίλειο ήδη επιβαρύνει τον τουρισμό με υψηλότερους συντελεστές ΦΠΑ σε σχέση με ανταγωνιστικούς προορισμούς, γεγονός που περιορίζει περαιτέρω την ανταγωνιστικότητά του.
Στελέχη της αγοράς κάνουν λόγο για αλυσιδωτές επιπτώσεις, που δεν περιορίζονται μόνο στα καταλύματα, αλλά επηρεάζουν συνολικά τις τοπικές οικονομίες, από την εστίαση και τις μεταφορές έως το λιανεμπόριο και τις τουριστικές επιχειρήσεις.
Η ενίσχυση του τουρισμού περνά μέσα από τη στήριξη της ζήτησης και όχι την επιβολή νέων επιβαρύνσεων, σε μια περίοδο που οι καταναλωτές παραμένουν ιδιαίτερα ευαίσθητοι στο κόστος των ταξιδιών.
