Το αυστηρό πλαίσιο προστασίας των αρχαιολογικών περιοχών επαναβεβαιώνεται μέσα από πρόσφατες διοικητικές αποφάσεις του Υπουργείου Πολιτισμού, οι οποίες θέτουν σαφή όρια στην ανάπτυξη νέων τουριστικών έργων σε ζώνες υψηλής πολιτιστικής αξίας.
Σύμφωνα με αποφάσεις των αρμόδιων υπηρεσιών του Υπουργείου Πολιτισμού, δεν εγκρίθηκε από την άποψη του Αρχαιολογικού Νόμου η ανέγερση ξενοδοχειακής μονάδας 4 αστέρων στη Μύρινα Λήμνου, σε περιοχή που εμπίπτει σε κηρυγμένο αρχαιολογικό χώρο και βρίσκεται σε άμεση γειτνίαση με Ζώνη Α΄ Απολύτου Προστασίας.
Όπως προκύπτει από την αξιολόγηση, ο σχεδιασμός της προτεινόμενης μονάδας κρίθηκε ότι δεν εντάσσεται αρμονικά στο ιδιαίτερο πολιτιστικό και ιστορικό τοπίο της περιοχής. Το δυτικό παραλιακό μέτωπο της Μύρινας, από τη χερσόνησο του Κάστρου έως την περιοχή του Πέτασου, διατηρεί σε μεγάλο βαθμό την παραδοσιακή του φυσιογνωμία, όπου αρχαιότητες και νεότερα στοιχεία συνυπάρχουν, με βασικό μορφολογικό χαρακτηριστικό τις κεραμοσκεπές κατασκευές.
Οι υπηρεσίες επισημαίνουν ότι η αρχιτεκτονική φυσιογνωμία του οικιστικού και παράκτιου τοπίου αποτελεί κρίσιμο παράγοντα για την έγκριση νέων παρεμβάσεων, ιδιαίτερα σε περιοχές που γειτνιάζουν με ζώνες απόλυτης προστασίας. Για τον λόγο αυτό, οποιαδήποτε νέα τουριστική ανάπτυξη οφείλει να πληροί συγκεκριμένα μορφολογικά και πολεοδομικά κριτήρια, ώστε να διασφαλίζεται η ισορροπία μεταξύ σύγχρονων χρήσεων και πολιτιστικής κληρονομιάς.
Σύμφωνα με τις ίδιες αποφάσεις, η ενδιαφερόμενη εταιρεία διατηρεί τη δυνατότητα επανυποβολής τροποποιημένης μελέτης, υπό την προϋπόθεση ότι θα ληφθούν υπόψη οι παρατηρήσεις των αρμόδιων αρχαιολογικών υπηρεσιών και θα εξασφαλιστούν οι απαιτούμενες προεγκρίσεις από τις πολεοδομικές αρχές.
Παράλληλα, σε ξεχωριστή υπόθεση, αρμόδια υπηρεσία του Υπουργείου Πολιτισμού δεν ενέκρινε μελέτη αποκατάστασης διατηρητέου κτιρίου στην Πάτρα, κρίνοντας ότι οι προτεινόμενες επεμβάσεις αλλοίωναν τη μορφή και την αρχιτεκτονική ταυτότητα του μνημείου. Και σε αυτή την περίπτωση, δίνεται η δυνατότητα επανεξέτασης με νέα πρόταση που θα σέβεται τον χαρακτήρα του διατηρητέου.
Οι αποφάσεις αυτές εντάσσονται σε ένα ευρύτερο πλαίσιο αυξημένου ελέγχου των επενδύσεων σε περιοχές πολιτιστικού ενδιαφέροντος, όπου η τουριστική ανάπτυξη καλείται να συμβαδίσει με την προστασία της ιστορικής και αρχιτεκτονικής ταυτότητας των προορισμών.
