
Χωρίς την παραμικρή διάθεση για κριτική θα γίνει προσπάθεια για έναν εποικοδομητικό σχολιασμό των προγραμματικών δηλώσεων της υπουργού Όλγας Κεφαλογιάννη, με τεχνοκρατική διάθεση, με στόχο την άμεση επίλυση των χρόνιων προβλημάτων του Ελληνικού Τουρισμού και την ανταγωνιστικότητά του σε διεθνές επίπεδο.
Συγκεκριμένα, οι αναφορές της υπουργού στις επτά δράσεις για την άμεση ανασυγκρότηση του τομέα, ήταν κ των πραγμάτων αναμενόμενες, αλλά αρκετά γενικόλογες. Δεν υπήρχε πουθενά η αναφορά για το κόστος των όποιων μέτρων, προγραμμάτων και πρωτοβουλιών, ούτε κάποια ένδειξη για τον χρονικό ορίζοντα εφαρμογής τους. Επιπλέον, δεν υπήρχε σαφής προσδιορισμός για την επιτακτικότητα των μέτρων, ενώ παράλληλα φάνηκε και το πρόβλημα των συναρμοδιοτήτων (επενδυτικός νόμος, βίζα, ΕΣΠΑ, χωροταξικό, αερομεταφορές, κλπ), χωρίς να φανεί η ένδειξη ότι κάτι θα αλλάξει με την εκ νέου ανασύσταση του Υπουργείου Τουρισμού.
Όλα τα ανωτέρω θα ήταν αποδεκτά σαν προγραμματικές δηλώσεις όταν διερχόμασταν μια χρονική περίοδο χωρίς κρίση, εντάσεις, δομικά προβλήματα. Σήμερα όμως βρισκόμαστε σε μια ‘εμπόλεμη’ κατάσταση σε περίοδο ειρήνης λόγω της οικονομικής κρίσης και θα έπρεπε τουλάχιστον:
1. Να υπήρχε ένας σαφής διαχωρισμός των μέτρων/τομέων με κριτήριο την αμεσότητα εφαρμογής. Δηλαδή ποια μέτρα θα έπρεπε να είχαν γίνει ‘χθες’ με περιγραφή τους, κόστος και αναμενόμενα αποτελέσματα, και ποια σε βάθος χρόνου (όχι περισσότερο των 2 ετών) με περιγραφή, εκτίμηση κόστους/τρόπο χρηματοδότησης και αναμενόμενα αποτελέσματα,
2. Για τα θέματα συναρμοδιοτήτων θα έπρεπε να υπήρχε κοινή τοποθέτηση σε επίπεδο προγραμματικών δηλώσεων (και πολιτικής δέσμευσης) από όλους τους συναρμόδιους Υπουργούς για να μπορέσουν να υλοποιηθούν τα όποια μέτρα.
3. Όλα εξαρτώνται από το κόστος των μέτρων (προβολή, κοινωνικός τουρισμός, αναδόμηση φορέων, κλπ), κόστος που ελέγχεται από την τρόικα και όχι από την Πολιτεία, οπότε θα πρέπει σήμερα κιόλας να παρουσιασθούν οι πόροι οι οποίοι θα τροφοδοτήσουν τις όποιες δράσεις και μέτρα.
4. Σίγουρα η τουριστική προβολή έχει την αξία της αλλά πρέπει να εφαρμόζεται πάνω σε ένα στρατηγικό πλάνο και με την φιλοσοφία ‘proactive’ και όχι όταν παρουσιάζεται η μείωση ενός τουριστικού μεγέθους μιας τουριστικής αγοράς να σπαταλώνται πολύτιμοι πόροι χωρίς πρόγραμμα και χωρίς αποτελεσματικότητα όπως έγινε πριν λίγο καιρό για την αγορά της Μεγάλης Βρετανίας όταν δαπανήθηκαν/’πετάχθηκαν’ 500,000 ευρώ.
5. Θα έπρεπε ακόμη και στο πλαίσιο των προγραμματικών να υπήρχε έστω για ένα μέτρο με την μορφή παραδείγματος κάποια συνοπτική έστω εξειδίκευση γιατί δεν λέμε κάτι καινούργιο αλλά αναφερόμαστε σε προβλήματα που μας απασχολούν την τελευταία 20ετία.
Με την ελπίδα ότι όλα θα ‘τρέξουν’ χωρίς αστοχίες για το καλό του Ελληνικού Τουρισμού που αποτελεί αδιαμφισβήτητα τον βιώσιμο αναπτυξιακό πυλώνα της χώρας μας.
Χρήστος Νικολαϊδης












