Έντονες είναι οι αντιδράσεις και οι ανησυχίες των επαγγελματιών του ξενοδοχειακού κλάδου για τις διατάξεις του πρόσφατα ψηφισθέντος Ειδικού Χωροταξικού Πλαισίου για τον Τουρισμό.
Το νέο πλαίσιο, αντί να αποτελέσει εργαλείο βιώσιμης ανάπτυξης, εισάγει άκαμπτους περιορισμούς που απειλούν την επενδυτική ασφάλεια και την ανταγωνιστικότητα του ελληνικού τουριστικού προϊόντος. Η επιβολή οριζόντιων ανώτατων ορίων (πλαφόν) στις ξενοδοχειακές κλίνες παραγνωρίζει τις έντονες διαφοροποιήσεις μεταξύ των ελληνικών προορισμών. Η ισοπεδωτική αντιμετώπιση περιοχών με εντελώς διαφορετικά γεωγραφικά, οικονομικά και κοινωνικά χαρακτηριστικά στερείται επιστημονικού και ρεαλιστικού υπόβαθρου.
Αυτά αναφέρει μεταξύ άλλων ο Κωνσταντίνος Μαρινάκος, Οικονομολόγος, Αναπληρωτής Καθηγητής Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής, Πρόεδρος του Τουριστικού Οργανισμού Πελοποννήσου και Αντιπρόεδρος Γ’ της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ξενοδόχων.
Η φέρουσα ικανότητα των προορισμών αντιμετωπίζεται λανθασμένα ως ένα στατικό και αμετάβλητο μέγεθος. Οφείλουμε να δεχτούμε ότι τα όρια αντοχής μιας περιοχής είναι δυναμικά και συνδέονται άρρηκτα με τη δημιουργία, τη βελτίωση και τον εκσυγχρονισμό των δημόσιων υποδομών (δίκτυα νερού, αποχέτευσης, οδικοί άξονες). Οι οριζόντιες απαγορεύσεις απλώς μεταθέτουν το πρόβλημα, εμποδίζοντας παράλληλα την ποιοτική αναβάθμιση των υφιστάμενων μονάδων.
Παράλληλα το νέο χωροταξικό πλαίσιο για τον τουρισμό επιδεικνύει εξαιρετική αυστηρότητα απέναντι στην οργανωμένη ξενοδοχειακή αγορά, την ίδια στιγμή που αφήνει ουσιαστικά ανεξέλεγκτη τη δραστηριότητα των βραχυχρόνιων μισθώσεων τύπου Airbnb. Η απουσία αντίστοιχων χωροταξικών και ποσοτικών περιορισμών στις βραχυχρόνιες μισθώσεις δημιουργεί συνθήκες αθέμιτου ανταγωνισμού και επιτείνει την οικιστική και περιβαλλοντική πίεση στους προορισμούς.
Επιπλέον οι νέες ρυθμίσεις αιφνιδιάζουν την αγορά και ανατρέπουν τον σχεδιασμό εν εξελίξει επενδυτικών σχεδίων. Η έλλειψη σταθερού και προβλέψιμου νομικού πλαισίου λειτουργεί αποτρεπτικά για την προσέλκυση σοβαρών κεφαλαίων, θέτοντας σε κίνδυνο τις θέσεις εργασίας και τα έσοδα της τοπικής οικονομίας.
Η Πολιτεία καλείται να προχωρήσει άμεσα σε διορθωτικές κινήσεις και σε έναν ειλικρινή, θεσμικό διάλογο με τους φορείς του κλάδου. Στόχος πρέπει να είναι ένα χωροταξικό πλαίσιο που θα προστατεύει το περιβάλλον μέσω της αναβάθμισης των υποδομών, διασφαλίζοντας παράλληλα τη βιώσιμη οικονομική ανάπτυξη των επιχειρήσεων και των προορισμών.
