Η υποεκπροσώπηση των γυναικών στις τουριστικές μεταφορές παραμένει ιδιαίτερα έντονη, σύμφωνα με τη νέα παγκόσμια έκθεση του UN Tourism και της Διεθνούς Ομοσπονδίας Εργαζομένων στις Μεταφορές (ITF), η οποία καταγράφει σημαντικά εμπόδια στην πρόσβαση και την εξέλιξή τους στον κλάδο.

Η έκθεση «Global Report on Women in Tourism Transport», που παρουσιάστηκε στη Μαδρίτη, αποκαλύπτει ότι οι γυναίκες αποτελούν μόλις το 3% των εργαζομένων στις χερσαίες επιβατικές μεταφορές, παρότι ο συγκεκριμένος τομέας απασχολεί το 96% των εργαζομένων στις τουριστικές μεταφορές.

Στις αερομεταφορές, οι γυναίκες αντιστοιχούν στο 36% του εργατικού δυναμικού, ωστόσο μόνο το 6% των μελών των πληρωμάτων πτήσης είναι γυναίκες. Στις θαλάσσιες επιβατικές μεταφορές, όπου απασχολείται το 2% των εργαζομένων του κλάδου, το ποσοστό των γυναικών διαμορφώνεται στο 12%.

Η μελέτη αναδεικνύει ότι οι γυναίκες εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν άνιση αμοιβή, επισφαλείς μορφές απασχόλησης, συμβάσεις ορισμένου χρόνου, ελλιπείς υποδομές, περιορισμένη πρόσβαση σε υπηρεσίες φροντίδας παιδιών, καθώς και φαινόμενα σεξουαλικής παρενόχλησης και φόβου βίας.

Παράλληλα, επισημαίνονται νομικά, πολιτισμικά και διαρθρωτικά εμπόδια που περιορίζουν την παρουσία των γυναικών σε τεχνικές ειδικότητες, θέσεις οδήγησης, διοίκησης και ηγεσίας.

Η έκθεση, που εκπονήθηκε από τη Δρ. Anke Winchenbach του University of Surrey για λογαριασμό του UN Tourism και της ITF, αποτελεί την πρώτη παγκόσμια καταγραφή των παραγόντων που εμποδίζουν τη συμμετοχή των γυναικών στις τουριστικές μεταφορές.

Η γενική γραμματέας του UN Tourism, Shaikha Al Nuwais, τόνισε ότι τα ευρήματα προσφέρουν συγκεκριμένα στοιχεία για τη διαμόρφωση αποτελεσματικών πολιτικών, ενώ ο γενικός γραμματέας της ITF, Stephen Cotton, υπογράμμισε ότι απαιτείται συντονισμένη συνεργασία κυβερνήσεων, εργοδοτών και συνδικαλιστικών οργανώσεων για την αντιμετώπιση των ανισοτήτων.

Στο πλαίσιο αυτό, οι δύο οργανισμοί συμφώνησαν στην υλοποίηση τριετούς προγράμματος δράσης, με στόχο την ενίσχυση πολιτικών ισότητας, τη βελτίωση των συνθηκών εργασίας, την ανάπτυξη ευκαιριών εκπαίδευσης και ηγεσίας για τις γυναίκες, καθώς και την αποτελεσματικότερη παρακολούθηση της προόδου στον κλάδο.