Στις ακτές και τα νησιά της Ελλάδας συγκεντρώνεται ο κύριος όγκος των τουριστών και πολύ λιγότερο στην ενδοχώρα, όπως καταδεικνύουν τα αποτελέσματα μελέτης επιστημόνων του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας.
Επιχειρώντας μια “ακτινογραφία” του τουρισμού στη χώρα μας, ο αναπληρωτής καθηγητής στο Τμήμα Μηχανικών Χωροταξίας, Πολεοδομίας και Περιφερειακής Ανάπτυξης, στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας Σεραφείμ Πολύζος και ο Δρ. Γιάννης Σαράτσης, παρουσιάζουν συνοπτικά τα βασικά χαρακτηριστικά του τομέα του τουρισμού στην Ελλάδα, την εξέλιξη της τουριστικής δραστηριότητας κατά την περίοδο 1980-2010 και τη θέση της Περιφέρειας Θεσσαλίας στον τουριστικό χάρτη της χώρας.
Οι ερευνητές διαπιστώνουν άνιση γεωγραφική κατανομή των επισκεπτών στις τουριστικές περιοχές της χώρας, με αποτέλεσμα την υπερσυγκέντρωση του τουρισμού σε ορισμένες περιοχές.
Πιο συγκεκριμένα, όπως παρατηρούν οι ερευνητές, ο μεγαλύτερος αριθμός των τουριστών συγκεντρώνεται στο Νότιο Αιγαίο (Κυκλάδες και Δωδεκάνησα), την Κρήτη, τα Ιόνια Νησιά, την Κεντρική Μακεδονία και την Αττική. Διαφορετικά, η συγκέντρωση παρουσιάζεται στα νησιά του Αιγαίου και του Ιονίου, δηλαδή σε νησιωτικές ακτές, είτε στις μητροπολιτικές περιοχές της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης. Ακολουθούν ως προς την τουριστική “ελκυστικότητα” η Πελοπόννησος, η Θεσσαλία και η Δυτική Ελλάδα με σχετικά μικρές διαφορές ως προς τον αριθμό των αφίξεων αλλοδαπών και ημεδαπών τουριστών που δέχονται. Στις επόμενες θέσεις της κατάταξης βρίσκονται οι Περιφέρειες της Στ. Ελλάδας, της Ανατ. Μακεδονίας και Θράκης, της Ηπείρου και του Βορείου Αιγαίου, ενώ η Δυτ. Μακεδονία βρίσκεται στην τελευταία θέση. Όσον αφορά τον αριθμό των ετήσιων διανυκτερεύσεων στις Περιφέρειες της Ελλάδας, το Νότιο Αιγαίο και η Κρήτη, τα νησιά του Ιονίου, η Αττική και η Κεντρική Μακεδονία έρχονται πρώτες στην κατάταξη, ακολουθεί η Πελοπόννησος, οι Περιφέρειες Θεσσαλίας, Β. Αιγαίου, Αν. Μακεδονίας και Θράκης, Δ. Ελλάδας, Στ. Ελλάδας και στη συνέχεια η Ήπειρος και η Δ. Μακεδονία, που έρχονται τελευταίες στην κατάταξη.
