Σύνταξη: tourismtoday.gr
Νέα στοιχεία για το τέλος της αρχαίας Τροίας φέρνουν στο φως οι αρχαιολογικές ανασκαφές στη βορειοδυτική Τουρκία, την ώρα που η μυθική πόλη επιστρέφει στην επικαιρότητα μέσα από το ανανεωμένο διεθνές ενδιαφέρον για τον κόσμο του Ομήρου, με αφορμή και την κινηματογραφική ταινία «Οδύσσεια», που προβάλλεται αυτή την περίοδο σε κινηματογράφους σε όλο τον κόσμο.
Αρχαιολόγοι που εργάζονται στον αρχαιολογικό χώρο της στην επαρχία Τσανάκαλε, εντόπισαν σαφείς ενδείξεις μεγάλης σεισμικής καταστροφής, η οποία σημειώθηκε πριν από περίπου 1.500 χρόνια και προκάλεσε την κατάρρευση τμήματος ενός πλακόστρωτου ρωμαϊκού δρόμου.
Το εύρημα προσφέρει νέα στοιχεία για την ιστορία της πόλης κατά τη ρωμαϊκή περίοδο και ενισχύει τις ενδείξεις ότι ένας ισχυρός σεισμός συνέβαλε καθοριστικά στο τέλος της μακραίωνης κατοίκησης της Τροίας.
Οι ανασκαφές πραγματοποιούνται με την άδεια του τουρκικού υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού, υπό τον συντονισμό του Πανεπιστημίου Τσανάκαλε Ονσεκίζ Μαρτ (ÇOMÜ), στο πλαίσιο του προγράμματος «Κληρονομιά για το Μέλλον».
Όπως δήλωσε στο τουρκικό πρακτορείο Anadolu ο επικεφαλής της ανασκαφικής επιτροπής της Τροίας, καθηγητής Ρουστέμ Ασλάν, οι φετινές εργασίες επικεντρώνονται κυρίως στην Κάτω Πόλη, η οποία χρονολογείται στην ελληνιστική και ρωμαϊκή περίοδο.
Η καταστροφή του ρωμαϊκού δρόμου
Σύμφωνα με τον καθηγητή Ασλάν, η Τροία γνώρισε ιδιαίτερη ακμή κατά τη ρωμαϊκή περίοδο. Ιδιαίτερα μετά την επίσκεψη του αυτοκράτορα Αυγούστου στην πόλη, τον 1ο αιώνα π.Χ., η ακμή και η μεγαλοπρέπειά της ενισχύθηκαν ακόμη περισσότερο.
Η ρωμαϊκή πόλη διέθετε ένα εκτεταμένο δίκτυο δρόμων, με μεγάλες λεωφόρους που αναπτύσσονταν σε άξονες από βορρά προς νότο και από ανατολή προς δύση. Κατά μήκος τους βρίσκονταν βίλες και καταστήματα, ενώ οι δρόμοι λειτουργούσαν ως βασικοί άξονες σύνδεσης της ακρόπολης με την Κάτω Πόλη.
Οι αρχαιολόγοι ανασκάπτουν πλέον τα κατάλοιπα αυτής της πολεοδομικής οργάνωσης, επιχειρώντας να ανασυνθέσουν τον τρόπο με τον οποίο κινούνταν οι κάτοικοι και οι επισκέπτες της αρχαίας πόλης.
Ωστόσο, τα ευρήματα στον ρωμαϊκό δρόμο αποκαλύπτουν και μια άλλη, δραματική πτυχή της ιστορίας της Τροίας.
Όπως εξηγεί ο Ασλάν, οι ιστορικές πηγές κάνουν λόγο για δύο μεγάλους σεισμούς που έπληξαν τη ρωμαϊκή Τροία. Η τελευταία μεγάλη καταστροφή τοποθετείται περίπου στον 6ο αιώνα μ.Χ., όταν ένας ισχυρός σεισμός προκάλεσε εκτεταμένες ζημιές στην πόλη.
Τα ίχνη της καταστροφής είναι, σύμφωνα με τους αρχαιολόγους, ορατά στα κατάλοιπα του ρωμαϊκού δρόμου, όπου η σεισμική δραστηριότητα προκάλεσε την κατάρρευση των κατασκευών.
Η Τροία είχε ήδη γνωρίσει σεισμούς και καταστροφές σε διαφορετικές περιόδους της μακραίωνης ιστορίας της και είχε επανειλημμένα ανοικοδομηθεί. Μετά όμως τις μεγάλες σεισμικές καταστροφές της Ύστερης Ρωμαϊκής περιόδου, η πόλη δεν κατάφερε να ανακτήσει την προηγούμενη ακμή της.
Η κατοίκηση στην Τροία ξεκίνησε περίπου το 3000 π.Χ. και συνεχίστηκε, με διαφορετικές φάσεις, για χιλιάδες χρόνια. Η τελευταία μεγάλη σεισμική καταστροφή, πριν από περίπου 1.500 χρόνια, φαίνεται ότι αποτέλεσε ένα από τα καθοριστικά επεισόδια στην πορεία προς το τέλος της αρχαίας πόλης.
Από τον Όμηρο στη μεγάλη οθόνη
Τα νέα αρχαιολογικά ευρήματα έρχονται σε μια περίοδο κατά την οποία η Τροία και συνολικά ο κόσμος των ομηρικών επών βρίσκονται ξανά στο επίκεντρο του διεθνούς ενδιαφέροντος.
Η κινηματογραφική «Οδύσσεια», που προβάλλεται αυτή την περίοδο σε όλο τον κόσμο, επαναφέρει στη δημόσια συζήτηση τον μυκηναϊκό και ομηρικό κόσμο, τις μορφές και τις πόλεις που συνδέθηκαν με την «Ιλιάδα» και την «Οδύσσεια» και μαζί τους, την ίδια την Τροία — την πόλη που έγινε σύμβολο ενός από τα διασημότερα πολεμικά έπη της παγκόσμιας λογοτεχνίας.
Έτσι, την ώρα που η μεγάλη οθόνη ξαναζωντανεύει τον κόσμο του Οδυσσέα, η αρχαιολογική σκαπάνη αποκαλύπτει νέες ψηφίδες από την πραγματική ιστορία της Τροίας, μιας πόλης που επιβίωσε για χιλιάδες χρόνια, γνώρισε αλλεπάλληλες καταστροφές και ανοικοδομήσεις και εξακολουθεί, αιώνες μετά την παρακμή της, να τροφοδοτεί τόσο την επιστημονική έρευνα όσο και τη συλλογική φαντασία.
