Το Εθνικό Κέντρο Έρευνας και Τεχνολογικής Ανάπτυξης (ΕΚΕΤΑ) συγκαταλέγεται με βάση δύο εκθέσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης ανάμεσα στους πρωταγωνιστές των ερευνητικών επιδόσεων και μάλιστα με μικρή διαφορά από κορυφαία ερευνητικά κέντρα όπως το Γερμανικό Fraunhofen) και το Ισπανικό Universidad Politecnica de Madrid de Madrid.
Οι εκθέσεις αφορούν την περίοδο 2007-2011 του 7ου Προγράμματος Πλαισίου για την Έρευνα (FP7), το οποίο και λήγει το 2013.
Η πρώτη έκθεση αφορά τον τομέα της Ηλεκτρονικής Προσβασιμότητας (eAccessibility/e-Inclusion) στην οποία το ΕΚΕΤΑ κατέχει την τρίτη θέση ανάμεσα σε δέκα κορυφαία πανεπιστήμια και ερευνητικούς οργανισμούς της Ευρώπης με βάση αντικειμενικά κριτήρια αξιολόγησης. Ιδιαίτερα αξιοσημείωτη είναι η αλματώδης ανέλιξη του ΕΚΕΤΑ από την 63η θέση που κατείχε στο 6o Πρόγραμμα Πλαίσιο (FP6) της περιόδου 2002-2006, στην 3η θέση για την περίοδο 2007-2011.
Η δεύτερη έκθεση αφορά τις Τεχνολογίες Πληροφορίας και Επικοινωνίας (ΤΠΕ) και κατατάσσει το ΕΚΕΤΑ πρώτο σε όλη την Ελλάδα με βάση τη χρηματοδότηση για έρευνα που έλαβε από την Ε.Ε. για την παραπάνω περίοδο (2007-2011).
Οι Τεχνολογίες Πληροφορίας και Επικοινωνίας περιλαμβάνουν διαδικτυακές εφαρμογές, ιστοσελίδες και νέα πολυμεσικά εργαλεία (multimedia tools) για την εξυπηρέτηση των πολύπλευρων αναγκών του σύγχρονου ανθρώπου. Από την άλλη η Ηλεκτρονική Προσβασιμότητα την οποία η Ε.Ε. ξεκίνησε να χρηματοδοτεί πριν 15 χρόνια, στοχεύει την ευκολότερη πρόσβαση στις παραπάνω τεχνολογίες από κοινωνικές ομάδες ειδικών ικανοτήτων, όπως τα άτομα με αναπηρία και οι ηλικιωμένοι.
Οι πρωτιές των ερευνητών του ΕΚΕΤΑ που έκλεισε πρόσφατα τα πρώτα 10 χρόνια της ζωής του, ανεβάζουν σημαντικά το μέσο όρο της απόδοσης του ερευνητικού δυναμικού της χώρας και ενισχύουν την εικόνα της στην Ε.Ε ενώ φυσικά αναδεικνύουν το ίδιο το ΕΚΕΤΑ και τη Βόρεια Ελλάδα που το φιλοξενεί σε κέντρο επιστημονικής και ερευνητικής αριστείας. Οι ερευνητές εργαζόμενοι μέσα σε ένα ιδιαίτερα αντίξοο οικονομικό και κοινωνικό περιβάλλον, αποδεικνύουν περίτρανα τις δυνατότητές τους, γεγονός που καταδεικνύει την αδήριτη αναγκαιότητα περιορισμού του φαινομένου “brain drain”, δηλαδή της εξαγωγής Ελλήνων επιστημόνων στο εξωτερικό που παρατηρείται τελευταία.
