Τέρμα στην άναρχη ανάπτυξη των παράκτιων και θαλάσσιων περιοχών της Ευρώπης, με τη δημιουργία ειδικών ζωνών για την αλιεία, τις ιχθυοκαλλιέργειες, τον τουρισμό, τη ναυσιπλοΐα, τα υπεράκτια αιολικά πάρκα και τις έρευνες για πετρέλαιο, φιλοδοξεί να βάλει η οδηγία για τον Θαλάσσιο Χωροταξικό Σχεδιασμό, μέσω ενός αυστηρού οδικού χάρτη που εισάγει κανόνες για ένα καθαρότερο και σαφέστερο επενδυτικό πλαίσιο.
Η οδηγία που εγκρίθηκε την περασμένη εβδομάδα από το Ευρωκοινοβούλιο στο Στρασβούργο, υπολογίζεται ότι θα επηρεάσει την καθημερινότητα περίπου 200 εκατ. Ευρωπαίων, δηλαδή όσων κατοικούν στις παράκτιες περιοχές, καθώς προβλέπει ότι κάθε μια από τις 28 χώρες-μέλη θα πρέπει να σχεδιάσει υποχρεωτικά μέχρι το 2017 τον δικό της θαλάσσιο επιχειρηματικό χάρτη με οριοθετημένες ζώνες για κάθε κατηγορία επιτρεπόμενης δραστηριότητας.
Αυτό το νέο τοπίο έχει στόχο να προσφέρει καλύτερες συνθήκες για τις επενδύσεις, αποφεύγοντας τις σημερινές αλληλεπικαλύψεις όπου μονάδες ιχθυοκαλλιέργειας, βιοτεχνίες ή βιομηχανίες μπορεί να βρίσκονται ακόμη και μερικές δεκάδες μέτρα μακριά από την ακτή μιας παραλίας με γαλάζια σημαία.
Στο εξής, όταν ένας επιχειρηματίας θέλει για παράδειγμα να αναπτύξει σε παραλιακή περιοχή ένα τουριστικό συγκρότημα θα ξέρει ότι ύστερα από λίγα χρόνια δεν πρόκειται ξαφνικά να ξεφυτρώσει δίπλα του μια μονάδα ιχθυοκαλλιέργειας.
Αλλά και ο ιδιώτης που αγοράζει ένα αγροτεμάχιο σε κάποια παραθαλάσσια περιοχή προκειμένου να κτίσει θα γνωρίζει εκ των προτέρων ότι δεν θα ξεπροβάλει στο μέλλον μια μονάδα καλλιέργειας οστράκων προκαλώντας μόλυνση και υποβαθμίζοντας την αξία της επένδυσής του, όπως συνέβη πριν από μερικά χρόνια στην τοποθεσία Σκροπονέρια Βοιωτίας απέναντι από τον Ευβοϊκό Κόλπο.
