Σύνταξη: tourismtoday.gr

Σχεδόν οι μισοί άνθρωποι που ζουν σε Ηνωμένο Βασίλειο, Γαλλία, Γερμανία και Ιταλία θέλουν να μετακομίσουν σε διαφορετική χώρα κάποια στιγμή στο μέλλον.

Όπως αποκαλύπτει νέα έρευνα της Holly για λογαριασμό της Feather, έξι στους 10 είναι ανοιχτοί στο να μετακομίσουν στο εξωτερικό.

  • Οι Ευρωπαίοι πιέζονται από την κρίση κόστους ζωής, που είναι και ο κύριος λόγος που τους ωθεί να φύγουν από τη χώρα τους. Αυτό, ανέφεραν Βρετανοί (53%), Γάλλοι (48%), Γερμανοί (43%) και Ιταλοί (32%).
  • Μόλις ένας στους 10 σε καθεμία από τις παραπάνω χώρες, δήλωσε ότι σίγουρα δεν θα μετακόμιζε σε άλλο κράτος.

Γιατί θέλουν να μετακομίσουν στο εξωτερικό

  • Οι Βρετανοί επιθυμούν μια φθηνότερη και καλύτερη ζωή (45%).
  • Οι Γάλλοι δίνουν προτεραιότητα στον τρόπο ζωής έναντι της αποταμίευσης, η μόνη χώρα όπου η ποιότητα ζωής (40%) υπερτερεί της φθηνότερης διαβίωσης (35%).
  • Οι Γερμανοί ζυγίζουν και τα δύο εξίσου (34% και οι δύο).
  • Οι Ιταλοί έλκονται περισσότερο από την εργασία. Οι ευκαιρίες σταδιοδρομίας (20%) και η ισορροπία μεταξύ επαγγελματικής και προσωπικής ζωής (18%) έχουν τη μεγαλύτερη σημασία από οπουδήποτε αλλού.

Πού θέλουν να μετακομίσουν στο εξωτερικό οι Ευρωπαίοι

Ενώ ο κορυφαίος προορισμός για κάθε χώρα διαφέρει, η Ισπανία ξεχωρίζει και την επιλέγουν Βρετανοί, Γάλλοι και Γερμανοί.

  • Βρετανοί: Ισπανία (24%), Αυστραλία (19%), Καναδάς (15%)
  • Γάλλοι: Καναδάς (17%), Ισπανία (16%), Ιταλία (14%)
  • Γερμανοί: Αυστρία (17%), Ισπανία (12%), Ελβετία (12%)
  • Ιταλοί: Ισπανία (20%), Πορτογαλία (12%), Ελβετία (12%)

Τα hotspots του μέλλοντος

Η επόμενη γενιά hotspots των ομογενών θα καθοδηγείται λιγότερο από την ηλιοφάνεια και το τοπίο και περισσότερο από έναν συνδυασμό ποιότητας ζωής, προσιτής τιμής, ανθεκτικότητας στην κλιματική αλλαγή, υγειονομικής περίθαλψης, υποδομών και πρόσβασης στη φύση.

  • Καναδάς, Αυστραλία και Νέα Ζηλανδία: Η ισχυρή τους παρουσία, αντιπροσωπεύει κάτι ολοένα και πιο σπάνιο, την πρόσβαση στην ύπαιθρο, την αίσθηση του χώρου και μια πραγματικά διαφορετική ισορροπία μεταξύ επαγγελματικής και προσωπικής ζωής.
  • Σλοβενία, Μαυροβούνιο και Κροατία: Όλη η φυσική ομορφιά και ο τρόπος ζωής στην ύπαιθρο που προσελκύουν τους ανθρώπους στη Μεσόγειο, με ευρωπαϊκή προσβασιμότητα, αλλά χωρίς τα πλήθη, το κόστος ή τα αποπνικτικά καλοκαίρια των παραδοσιακών θερινών προορισμών.
  • Κόστα Ρίκα: Ένας προορισμός που συνδέει τη φύση, τη βιοποικιλότητα, τη βιωσιμότητα και την ευημερία. Φιλοξενεί τη Νικόγια μία από τις πέντε επίσημες «Μπλε Ζώνες» του πλανήτη, όπου οι άνθρωποι ζουν μεγαλύτερης διάρκειας και πιο υγιεινή ζωή.
  • Πορτογαλία: Ήδη ένας δημοφιλής προορισμός, αλλά αντικατοπτρίζει ακριβώς αυτό που αναζητούν οι μελλοντικοί ταξιδιώτες, τρόπο ζωής, κοινότητα, ασφάλεια και προσβασιμότητα. Η πρόκληση θα είναι η εξισορρόπηση της δημοτικότητας με την προσιτή τιμή.

Τελείωσε το μεσογειακό όνειρο;

Αν αναρωτιέστε αν τελείωσε το μεσογειακό όνειρο, η απάντηση είναι όχι. Αλλά αλλάζει. Οι παραδοσιακοί δημοφιλείς προορισμοί, όπως η Ισπανία, η Γαλλία και η Ιταλία, δεν πρόκειται να εξαφανιστούν, γιατί η ελκυστικότητα τους είναι πολύ βαθιά ριζωμένη.

Στο μέλλον οι άνθρωποι δεν θα απορρίψουν την Ισπανία ή την Ιταλία, αλλά θα κάνουν διαφορετικές επιλογές εντός αυτών των χωρών.
Θα προτιμήσουν βόρειες περιοχές τους, μικρότερες πόλεις, αγροτικές τοποθεσίες όπου μπορούν να βρουν αίσθηση κοινότητας και ποιότητα ζωής όλο το χρόνο.

Ο έλεγχος της πραγματικότητας

Όποιος κι αν είναι ο προορισμός, ένα πράγμα δεν έχει αλλάξει κι αυτό είναι το χάσμα μεταξύ του ονείρου και της καθημερινότητας.

Σύμφωνα με τη μελέτη «όταν ταξιδεύεις κάπου, βιώνεις τις πιο εντυπωσιακές στιγμές. Όταν ζεις κάπου, βιώνεις την καθημερινή πραγματικότητα. Και τότε η υγειονομική περίθαλψη, η ασφάλιση και η γραφειοκρατία αποκτούν ξαφνικά σημασία. Το όνειρο προσελκύει το ενδιαφέρον των ανθρώπων, αλλά η πρακτική πλευρά είναι αυτή που τους κάνει να μείνουν.»

Οι προορισμοί που θα κερδίσουν την επόμενη 10ετία, προβλέπεται ότι, δεν θα είναι απλώς οι πιο όμορφοι.
Θα είναι εκείνοι που θα διευκολύνουν την πρακτική πραγματικότητα με σαφείς διαδικασίες έκδοσης βίζας, ισχυρό σύστημα υγειονομικής περίθαλψης, ασφάλιση που ισχύει πέρα από τα σύνορα και απλή διοικητική διαδικασία.