Σύνταξη tourismtoday.gr
Ο ήλιος στο πρόσωπο, τα πόδια στην άμμο, η θάλασσα στον ορίζοντα – κι όμως, το μυαλό επιστρέφει στο γραφείο.
Για πολλούς Γερμανούς, η πλήρης αποσύνδεση από την εργασία παραμένει δύσκολη, παρότι οι πραγματικές διακοπές θεωρούνται απαραίτητες για την ανάκτηση δυνάμεων και την επιστροφή στην καθημερινότητα με περισσότερη ενέργεια.
Έρευνα της εταιρείας ερευνών αγοράς Appinio, που πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο του 2025 για λογαριασμό της πλατφόρμας εύρεσης εργασίας Indeed και περιήλθε τώρα στην κατοχή του γερμανικού πρακτορείου ειδήσεων dpa, δείχνει το μέγεθος του προβλήματος.
- Από τους 1.000 Γερμανούς που συμμετείχαν στην έρευνα, μόλις το 35,7% – περίπου ένας στους τρεις – δήλωσε ότι επέστρεψε πραγματικά ξεκούραστος από τις τελευταίες διακοπές του.
- Την ίδια ώρα, περισσότεροι από 57% ανέφεραν ότι εργάστηκαν περιστασιακά ή τακτικά κατά τη διάρκεια των διακοπών τους.
Ωστόσο, η εργασία δεν ήταν ο μοναδικός λόγος που τους κρατούσε συνδεδεμένους με την καθημερινότητα.
Ο φόβος ότι θα χάσουν εξελίξεις, οι ενοχές απέναντι στους συναδέλφους και η απουσία ξεκάθαρων ρυθμίσεων για την αντικατάστασή τους στη δουλειά ήταν επίσης παράγοντες που τους έκαναν να επιστρέφουν στο κινητό τους.
Γιατί το μυαλό μένει στη δουλειά ακόμη και στις διακοπές
Το φαινόμενο αποτυπώνεται και στις εμπειρίες εργαζομένων στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
«Μια εβδομάδα διακοπών και νιώθω χειρότερα από πριν – δεν αντέχω άλλο», έγραψε χαρακτηριστικά χρήστης στο Reddit, περιγράφοντας πως αντί να ξεκουράζεται, σκεφτόταν διαρκώς ότι σύντομα θα έπρεπε να επιστρέψει στη δουλειά.
Άλλοι χρήστες περιέγραψαν παρόμοιες εμπειρίες, από αϋπνίες και άγχος μέχρι σκέψεις για την εργασία που ξεκινούσαν ακόμη και ημέρες πριν από την επιστροφή στο γραφείο.
Το συμπέρασμα είναι σαφές: για όσους δυσκολεύονται να αποσυνδεθούν, οι διακοπές μπορεί να μετατραπούν οι ίδιες σε πηγή πίεσης αντί για περίοδο ξεκούρασης.
Ο καθηγητής Ψυχολογίας της Εργασίας και των Οργανισμών στο Ινστιτούτο Ψυχολογίας Wilhelm Wundt του Πανεπιστημίου της Λειψίας, Hannes Zacher, εξηγεί ότι οι αιτίες μπορεί να είναι πολλές.
«Οι υψηλές απαιτήσεις πριν και μετά τις διακοπές μπορούν να οδηγήσουν στο να σκέφτονται οι άνθρωποι τη δουλειά ακόμη και κατά τη διάρκεια των διακοπών», σημειώνει.
Ωστόσο, σύμφωνα με τον ίδιο, δεν είναι μόνο το εργασιακό στρες που κρατά το μυαλό απασχολημένο. Ακόμη και οι θετικές πλευρές μιας δουλειάς – οι λεγόμενοι «εργασιακοί πόροι» – μπορούν να έχουν αντίστοιχη επίδραση.
Ένας εργαζόμενος που έχει καλές σχέσεις με τους συναδέλφους του, για παράδειγμα, μπορεί να συνεχίζει να σκέφτεται τη δουλειά του ακόμη και όταν βρίσκεται μακριά από αυτήν.
Το υπηρεσιακό κινητό, ο μεγαλύτερος εχθρός της χαλάρωσης
Ο σημαντικότερος παράγοντας που δυσκολεύει την πραγματική αποσύνδεση, σύμφωνα με τον Zacher, είναι όμως το υπηρεσιακό κινητό τηλέφωνο.
Η συνεχής διαθεσιμότητα και η εύκολη πρόσβαση σε επαγγελματικά μηνύματα και ειδοποιήσεις καθιστούν πολύ πιο δύσκολο για τον εργαζόμενο να σταματήσει να σκέφτεται τη δουλειά. Ακόμη και όταν δεν υπάρχει πραγματική ανάγκη να απαντήσει σε ένα μήνυμα, η ίδια η δυνατότητα να το κάνει μπορεί να λειτουργεί ως διαρκής υπενθύμιση της εργασίας.
Η Gen Z δυσκολεύεται περισσότερο να ξεκουραστεί
Το κατά πόσο η ανεπαρκής ξεκούραση στις διακοπές αποτελεί χαρακτηριστικό φαινόμενο της Γερμανίας δεν μπορεί να απαντηθεί με βεβαιότητα. Σύμφωνα με τον Zacher, δεν υπάρχουν επαρκείς διεθνείς συγκριτικές μελέτες που να επιτρέπουν ένα τέτοιο συμπέρασμα.
Υπάρχει, ωστόσο, ένα ευρύτερο πολιτισμικό στοιχείο που ενδέχεται να παίζει ρόλο. Όπως εξηγεί, στον δυτικό κόσμο υπάρχει έντονη η λεγόμενη «προτεσταντική εργασιακή ηθική», σύμφωνα με την οποία η συνεχής διαθεσιμότητα, η παρουσία και η αφοσίωση στην εργασία συχνά θεωρούνται αξίες και στοιχεία που πρέπει να επιβραβεύονται.
Έτσι, για αρκετούς εργαζομένους, το πραγματικό στοίχημα των διακοπών δεν είναι απλώς να φύγουν από το γραφείο, αλλά να καταφέρουν να αφήσουν πίσω τους και τη δουλειά – τουλάχιστον για λίγο.
Η πραγματική ξεκούραση, όπως δείχνουν τα στοιχεία, απαιτεί κάτι περισσότερο από μια άδεια ημερών. Απαιτεί ουσιαστική αποσύνδεση από την εργασία, σαφή όρια και την ελευθερία να μην είναι κανείς διαρκώς διαθέσιμος.
